|
عنوان: اثربخشی آموزش هستی کاوی بر سرشت و منش و معنویت دانشآموزان اول متوسطه ناحیۀ 4 اصفهان
|
فاطمه ایزدی   ، محمد جواد امینی |
| گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران |
|
|
چکیده: (287 مشاهده) |
سرشت و منش و معنویت جز متغیر هایی هستند که در نوجوانی ساختار آن ها بسط یافته و زمینه طرح ریزی سرنوشت نوجوان را ایجاد می کنند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر بخشی آموزش هستی کاوی بر سرشت و منش و معنویت دانش آموزان اول متوسطه ناحیه 4 اصفهان بود. پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی و از نظر روش ، ( نیمه آزمایشی ) و از نوع پیش آزمون -پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش می باشد . جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر اصفهان در سال 1404 بوده است. حجم نمونه 66 نفر در نظر گرفته شده و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده اند. آزمودنی ها به پرسشنامه سرشت و منش TCI (Cloninger, 2006) و پرسشنامه معنویت (Hill, 1986) پاسخ دادند .داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS و روش تحلیل کواریانس چند متغیره MANCOVAدر دو سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافتههای پژوهش نشان دادند که آموزش هستی کاوی برای نوجوانان متوسطه اول ناحیه 4 اصفهان بر ابعاد سرشت و منش( نوجویی، آسیب گریزی،پشتکار، خودراهبری، همکاری و خوداعتلایی ) دارای تاثیر معنادار P<0/05. است اما در مولفه ( وابستگی به پاداش ) دارای اثر معنادار نیستp>0/05. همچنین یافتهها نشان دادند که آموزش هستی کاوی بر ابعاد معنویت (آگاهی، پذیرش واقعی، ناامیدی، بیثباتی، مدیریت برداشت ) P<0/05 معنادار است اما بر مولفه( بزرگنمایی ) معنادار نیست p>0/05. لذا می توان از آموزش هستی کاوی، جهت اثر گذاری بر سرشت و منش و معنویت دانش اموزان متوسطه استفاده کرد.
|
|
| واژههای کلیدی: هستی کاوی، سرشت، منش، معنویت |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فلسفه تعلیم و تربیت
دریافت: 1404/8/27 | پذیرش: 1404/4/10 | انتشار: 1404/4/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
