|
تحلیل ابعاد وجودی و روانشناختی انسان در اندیشه علامه فیضانی و مولانا جلالالدین محمد بلخی
|
احمدزی نوری   |
| دانشگاه آزاد اسلامی- تهران مرکزی |
|
|
چکیده: (37 مشاهده) |
انسان موضوع اصلی آفرینش است. و شناخت ابعاد وجودی و روانشناختی آن، برای رسیدن به هدف خلقت و سلامت روان ضروری است. از همین حیث، خودشناسی همواره دغدغه عارفان و اندیشمندان بوده و هست. علامه فیضانی عارف و متفکر برجسته اسلامی در دوره معاصر و مولانا جلالالدین محمد بلخی عارف بزرگ قرن هفتم هجری، علاقه بسیاری به بررسی مسائلی مربوط به شناخت انسان داشتند. با توجه به اهمیت این بحث پرسش مطرح میشود که این دو عارف چه دیدگاهی در باره «شناخت انسان» دارند؟ تا چه حد عقاید، هیجانات و اعمال آدمی اختیاری و تا چه اندازه معلول عواملی هستند که در اختیار آدمی نیستند؟ و آیا انسان اساساً فرشتهخو است یا شیطانصفت؟ تغییرپذیر است یا نه؟ میتواند سرنوشت خود را در اختیار بگیرد یا نه؟ و چه چیزهایی موجب سلامت روان میشود؟
|
|
| واژههای کلیدی: خودشناسی، روح، شیطان، قلب، مَلَک، نفس. |
|
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فلسفه تعلیم و تربیت
دریافت: 1404/8/25 | پذیرش: 1404/10/28 | انتشار: 1404/10/28
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
