پژوهش حاضر با هدف بررسی تحلیل رابطه بین سواد دیجیتال، خودکارآمدی تحصیلی و حمایت اجتماعی با سازگاری تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه انجام شد طرح پژوهش توصیفی همبستگی و جامعه پژوهش حاضر کلیه دانشآموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران منطقه 5 نمونه پژوهش حاضر338 نفر به صورت تصادفی انتخاب خواهند شد و روش نمونه گیری در دسترس بود.از پرسشنامهها سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984) حمایت اجتماعی واکس و همکاران(1986) خودکارآمدی تحصیلی میجلی و همکاران (2000) سواد دیجیتال رودریگوئز و همکاران (2016) استفاده شد برای تجزیه و تحلیل دادههااز مدلیابی معادلات ساختاری و از نرم¬افزار SPSS27 و AMOS24 استفاده شد. شاخص «حمایت اجتماعی» با ضریب 345/0 = 𝛽 در رتبه اول، شاخص «سواد دیجیتال» با ضریب 244/0 = 𝛽 در رتبه دوم و شاخص «خودکارآمدی تحصیلی» با ضریب 205/0= 𝛽 در رتبه سوم قرار دارند. با توجه به مثبت بودن مقدار ضرایب B نتیجه میشود که رابطه بین سواد دیجیتال، خودکارآمدی تحصیلی و حمایت اجتماعی با سازگاری تحصیلی دانشآموزان مستقیم است. این نتیجه همچنین بر اهمیت نگاه جامع و یکپارچه به عوامل مؤثر بر موفقیت تحصیلی تأکید میکند و نشان میدهد
mehrafzoon D, najafi S. The relationship between digital literacy, academic self-efficacy, and social support with academic adjustment in high school students. 3 2025; 1 (74) URL: http://isoedmag.ir/article-1-491-fa.html
مهرافزون داریوش، نجفی سما. رابطه سواد دیجیتال، خودکارآمدی تحصیلی و حمایت اجتماعی با سازگاری تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه. 1. 1404; 1 (74)