2

fa آزمون مدل علی خودکارآمدی تحصیلی در سایه هوش اخلاقی با توجه به نقش میانجی درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر متوسطه دوم The test of the causal model of academic self-efficacy in the shadow of moral intelligence with regard to the mediating role of the academic engagement of secondary school female students روان‌شناسی تربیتی پژوهشي Research هدف این پژوهش تعیین رابطه هوش اخلاقی و خودکارآمدی تحصیلی با میانجیگری درگیری تحصیلی دانش آموزان شهر مهاباد می باشد. روش پژوهش توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی و جامعه آماری نیز کلیه  دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر مهاباد به تعداد 2831 نفر بود که از بین آنان با استفاده از جدول مورگان تعداد 338 نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد شده هوش اخلاقی لنیک و هیل(2005)، خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (۱۹۹۹) و درگیری تحصیلی فریدیکس و همکاران (2006) بود. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها توسط نرم افزار  spssو pls  و با استفاده از  آزمون های همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که هوش اخلاقی بر خودکارآمدی تحصیلی با میانجیگری درگیری تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری دارد(31/0). همچنین نتایج حاکی از این بود بین هوش اخلاقی با مولفه های خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد(52/0). رابطه هوش اخلاقی با مولفه های درگیری تحصیلی مثبت و معنی دار بود(76/0) و در نهایت درگیری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری دارد(41/0). بنابراین با افزایش هوش اخلاقی و به تبع آن افزایش درگیری تحصیلی میتوان زمینه افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر مهاباد را فراهم نمود.   The purpose of this research is to determine the relationship between moral intelligence and academic self-efficacy with the mediation of academic engagement of students in Mahabad city. The method of descriptive-survey research was of the correlation type and the statistical population was all 2831 secondary school female students of Mahabad city, of which 338 were selected by cluster sampling using Morgan's table. Data collection tools were standardized questionnaires of moral intelligence of Lenik and Hill (2005), academic self-efficacy of Jinks and Morgan (1999) and academic engagement of Fridix et al. (2006). The results of hypothesis testing were analyzed by spss and pls software and using correlation tests and structural equation modeling. The results showed that moral intelligence has a positive and significant relationship on academic self-efficacy with the mediation of academic conflict (0.31). Also, the results indicated that there is a positive and significant relationship between moral intelligence and academic self-efficacy components (0.52). The relationship between moral intelligence and academic engagement components was positive and significant (0.76) and finally, academic engagement has a positive and significant relationship with academic self-efficacy (0.41). Therefore, by increasing moral intelligence and consequently increasing academic engagement, it is possible to provide the basis for increasing academic self-efficacy in secondary school female students of Mahabad city.   هوش اخلاقی, خودکارآمدی تحصیلی, درگیری تحصیلی, دانش آموزان. Keywords: moral intelligence, academic self-efficacy, academic engagement, students 177 187 http://isoedmag.ir/browse.php?a_code=A-10-223-1&slc_lang=fa&sid=1 RASHID SHOKRI رشید شکری RASHID.SHOLRI70@GMAIL.COM 10031947532846001178 10031947532846001178 No EDUCATION آموزش و پرورش ZAKARIYA AHMADIYAN ذکریا احمدیان Z.AHMADYAN2015@GMAIL.COM 10031947532846001179 10031947532846001179 Yes EDUCATION آموزش و پرورش ALI MOSTAFAYI علی مصطفایی A.MOSTAFAEI@PNU.AC.IR 10031947532846001180 10031947532846001180 No PAYAME NOR UNIVERCITY دانشگاه پیام نور AMIR HEMATI امیر همتی AMIR.HEMATI@GMAIL.COM 10031947532846001181 10031947532846001181 No EDUCATION آموزش و پرورش